annok ve minnok hikayeleri

Bu yazıyı 14.07.2011'de yazmısım. Bende durum aynı:)  yeni bir yazı yazmaya gerek yok:) Sadece artık salı pazarına cook uzak oturuyorum,  yakın otursam da 2 cocukla en son gideceğim yer bir 'pazar' sanırım-) Doğum kilosu dediğime de bakmayın:)  doğum yapalı 1,5 sene oldu ama adı öyle kaldı.. –aa yok siz balık etlisiniz! (derler bana genelde) -ay aslında ben cok zayıftım!! Ama dogum kilolarımı henüz  (?)  ve re  me dim!  Demekten dilimde tüy bitti. Ya salak mısın?  HE de geç. Nedir bu dogum kiloları masalı? Ben bir külkedisiydim aslında..  Gecenin bi yarısı böyle zayıf uzun boylu bi peri geldi , du sana şahane bi abiye vereyim de REYNA’ya git dilediğince dans et dedi ama gece 2:00’yi de geçirme!  (29 yasında oldugumdan bana 2'ye kadar izin var şekerim) Ee tabi trafik falan derken geçirdim saati.. Sabah bi uyandım bu haldeyim! Tam 2 beden büyümüşüm! …….desem, daha inandırıcı olur:D Neyse.....

Annelik zor değildi de bizler zorlaştırdık bence J   Memeyi bırakmak, uyutmak, uyutamamak, azıcık ağlatmak sorun değildi annelerimiz için; belki daha fazlası da sorun değildi.. bizler tuhaflaşmışız. Çok okumak da iyi mi ? Bazen iyi değil belki de, hayatı zorlaştırıyor. Şimdi ikinci bebeğime hamileğim. Ve ilk göz ağrım, oğlum 27 aylık oldu. Bunu ay olarak söylemek bile komik geliyor artık, diğeri 10 küsür haftalıkken karnımda J ‘Küsür’ diyorum çünkü inanın haftasını bile aklımda tutamıyorum bu sefer J Oğlumda ise dakikası dakikasına bilirdim kaçıncı hafta, kaçıncı saat, kaçıncı dakikada olduğumu J Yürürken bile dikkat ederdim, sanki çocuk düşecekti hızlı yürürsem hahaha. Yüzümde gülücükler açıyordu o zamanlarda. Sanki herkes bilmeliydi hamile olduğumu. Dünyada kaç hamile insan vardı ki benden başka zaten!? '-Sizde bugün bir güzellik var' diyen herkese '–ah hamileyim de!' diyordum hemen:D Daha ilk aylarda, bana göre kocaman bir karnım vardı artık ...

27 aydır her gece en az 4-5 kez memeye uyanıyordu oğlum.  Kendi uykusuzluğumdan ve gün içerisindeki saçmalamalarımdan, unutkanlıklarımdan, tahammülsüzlüklerimden.. vs tamamen vazgeçtim ama bu yaştaki bir çocuk artık deliksiz uyumalıydı! Uyku alışkanları konusunda uzman olan ve araştırmalar yapan nörolog bir abim: –2 yaşında çocuk! hala deliksiz uyumuyor mu? diye sorduğunda kafama dank etti. Ama dedim ya hep oğlumun  ‘en zor dönemiydi’  deyip erteledim memeyi bırakmayı. Bilmiyordum ki her gecen günün daha zor olacağını! :) 24 aylık olsun memeden keseceğim dedim. Böylece memesiz ve kesintisiz uyuyacaktı. 2 yaşına girdiği gün oğlum tamamen değişti ve sinir krizleri geçiren bir tip oldu! (2 yaşımıza ve 2 yaş sendromumuza girmiş olduk aynı gün. 2 mum değil 4 mum üflesek azdı..)   –Şu an meme filan bıraktıramam! çok zor bir dönemde ! dedim ve erteledim bu süreci. Aradan günler hatta aylar geçti J  her geçen gün hep bir şey çıktı J  Ta...