annok ve minnok hikayeleri

Evet evet.. doğdu pamuk kızım:) İkinci bir çocuğu nasıl ilki kadar seveceğim acaba diye düşündüm tüm hamileliğim boyunca. Yani elbet sevecektim ama nasıl olacaktı çok merak ediyordum. Öyle de bir oldu ki. Sevesim, öpesim, yiyesim geliyor bu mıncırığı! Torun gibi. Baldan tatlı. Özlemişiz bebeği yahu! Ha gel gör ki yorgunluktan sü rü nü yooo ruum! her kasım, her eklemim bırakın ağrımayı ağlıyor!:) Amma velakin. Bir tane daha bile yaparım hele şunu bir atlatayım:P Üstüne Cemre daha 1 aylıkken bakıcım da kactı:) Güleyim mi aglıyayım mı? neremle aglıyayım, afedersiniz, bilemediğim günler yaşadım=) Kızım şu an 3 aylık, çok daha iyiyiz. Hala uykusuzuz ama emzirdiğim sürece buna yapacak birşey yok. Vesselam uzunca bir aradan sonra............... döndüm.   Not: Ayrıca tekrar yazmama vesile olan sevgili Zeynep ablacıgıma ve Diloşuma cok tesekkürler! :)

İlkine göre çok çok daha rahat olduğunuz kesin ama sadece kafa olarak:) Zira kacıncı haftada oldugumu bile bilmiyorum şuan. Yoksa büyük çocuğunuzun üzerinizde zıplaması ve '-anne beni al!' yakarışlarını saymazsak:) Oğlum 2,5 yaşında ve bundan 1 ay öncesine kadar -Efe abi! diye böbürlenirken, şimdilerde hem ablamın 2 aylık kızı Ece'yi çok anlatmamızdan hem de doğacak kızım Cemre'den bahsetmemiz sonucu artık -Efe bebek! demeye basladı:) Önceden ayakları -büyüüük'tü şimdilerse ise -efenin ayakları minik, bebel dibi:D Hiç aldırış etmiyorum -ay öyle mi benim minik bebeğim:) diyorum:) hoşuna gidiyor. Napıyım? Elbet anlayacak bebekliğin kıskanılacak bir tarafı olmadığını:) dün bebeklerle cocukların farklarını anlattım, bebekleri dibe vurarak tabi hahah -Bebekler parka gidemezler annecim, yada birşey yemek istediklerinde söyleyemezler  ama senin gibi çocuklar söyleyebilir. bebekler yürüyemezler yada koşamazlar falan filan:) başarılı oldum mu? -ı ııhh! ...